Шарқ ва Ғарб маданиятини ўзида мужассам этган, ливанлик-америкалик файласуф, рассом ва шоир Жебран Халил Жебран 1883 йилда Ливаннинг тоғли Бшарри қишлоғида туғилган. Ёшлигида онаси билан Америкага кўчиб кетган бўлса-да, у ўз ватанининг руҳи ва қадимий донишмандлигини бир умр қалбида сақлаб қолади. Унинг ижоди чегараларни билмайди; у инглиз ва араб тилларида бараварига ижод қилган ноёб истеъдод эгаси эди. Жебран нафақат сўз устаси, балки ўта маҳоратли рассом ҳам бўлган, унинг чизган суратлари худди асарлари каби сирли, руҳий ва чуқур маънога эга. Унинг ҳаёти қашшоқлик ва қийинчиликлар билан бошланган бўлса-да, у ўзининг теран фикрлари билан бутун дунё адабиётида ўчмас из қолдирди. Унинг номи бутун дунёга «Пайғамбар» (The Prophet) асари орқали машҳур бўлди. 1923 йилда нашр этилган ушбу кичик, аммо ниҳоятда салмоқли китобда Ал-Мустафо исмли донишманднинг севги, никоҳ, фарзандлар, меҳнат ва ўлим ҳақидаги фалсафий ўгитлари шеърий тилда баён қилинган. Бу китоб Муқаддас китоблардан кейин энг кўп ўқиладиган ва иқтибос келтириладиган асарлардан бири ҳисобланади. Жебран 48 ёшида Нью-Йоркда вафот этган бўлса-да, унинг «Ер менинг ватаним, инсоният эса менинг оилам» деган эзгу ғояси бугун ҳам миллионлаб қалбларни бирлаштириб турибди.
